หากผมเป็นนักคิด นักยุทธศาสตร์หรือนักวิชาการฝ่ายศักดินาอำมาตยาธิปไตย ผมต้องคิดถึงคำถามระยะยาวนี้ คำถามถึงอนาคตว่า

พวกเราจะอยู่รอดได้อย่างไร จากอิทธิพลของทักษิณ ชินวัตร

พวกเราจะรักษาอุดมการณ์ซาบซึ้ง ให้คงอยู่ต่อไปได้อย่าง ภายใต้บรรายากาศตาสว่างที่ระบาดไปทั่วเช่นนี้

การ ต่อสู้ทางการเมืองในระยะสั้นต้นปีหน้านี้ แม้ว่าจะโหมโรง ปูพรมฟื้นคืนอุดมการณ์ซาบซึ้งกันอย่างเต็มที่ จริง ๆ แล้วมันจะได้ผลหรือไม่ จะคงสภาพเดิมหรือ ไปได้นานสักแค่ไหน คนที่ไม่หลอกตัวเอง ก็ตอบได้ว่า คงไม่เกินชั่วชีวิตของคนๆ หนึ่ง (เหลืออีกไม่นานนัก แทบจะหาความมั่นใจไมได้) อิทธิพล ของทักษิณ ชินวัตร หากมองกันแบบวิชาการแล้ว มันไม่ใช่ "ตัวทักษิณ ชินวัตร" แต่มันคือ สิ่งรวมๆ ที่เรียกว่า "ทักษิโณมิกส์" หรือ ประชานิยม หรืออะไรก็แล้วแต่ หากพูดแบบนักเศรษฐศาสตร์ก็ คือ มันคือแนวคิด"ทุนนิยมเสรี" หรือทุนนิยมโลกาภิวัตร" ที่เน้นการค้าเสรี การลงทุนเสรี เน้นการเพิ่มรายได้ประชาชาติ หรือปรับปรุงความเป็นอยู่ประชาชน มุ่งขยายรายได้ในภาคชนบท ส่งเสริมความเข็มแข็งของคนรากหญ้าผ่านระบบ micro-credit เป็น ต้น และที่เพิ่มเติมเข้ามาในการปฎิบัติของทักษิณก็คือ การนำระบบสวัสดิการสังคมบางส่วนเข้ามาใช้ เช่น โครงการสามสิบบาท เป็นต้น แม้ในแง่ของรัฐสวัสดิการหรือแนวคิดแบบ Welfare State จะยังไมเต็มที่ก็ตาม แต่มันคือ "การก้าวก้าวแรก" เนื่องจากรายได้ของประเทศยังไม่เพียงพอที่จะมีสวัสดิการเพิ่มเติมอื่นๆ ได้ เช่น การประกันการว่างงานเป็นต้น แต่เมื่อมีการเดินก้าวแรกไปแล้ว ก้าวอื่นๆ คงตามมาในระยะต่อไป

วันนี้ผมขออนุญาตสมาชิกทุกท่าน เขียนกระทู้ในลักษณะที่ว่าเป็นการกึ่งวิเคราะห์สักครั้ง และต้องขอเรียนท่านสมาชิกผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาน ในการพิจารนาเรื่องราวที่ผมจะได้เขียนในครั้งนี้ด้วยว่า มีความเป็นไปได้หรือเป็นไปในลักษณะไหน ผมเขียนบทความนี้ ก็เพราะต้องการสร้างให้เป็น perception ครับ